Kulinarna Francja od północy do południa

Francuska kuchnia uważana jest za najlepszą na świecie. Być może bierze się to stąd, że sami Francuzi ją zachwalają w każdym możliwym momencie. Aby być uczciwym, należy stwierdzić, że to nie tylko przechwałki. Pierwsza francuska książka kucharska powstała już w XIV wieku (a na przykład w Polsce, dopiero trzy wieki później). Miłość do jedzenia i charakter Francuzów sprawiają, że kuchnia tego kraju tworzy dania wykwintne na najwyższym poziomie, a z drugiej strony proste, szybkie i smaczne jednocześnie.

Dzisiejsza kuchnia francuska to wynik pracy pokoleń kucharzy i reformatorów gastronomii. Do wieku XVII kuchnia kraju nad Sekwaną była ciężkostrawna, mało wykwintna i bez polotu. Dopiero La Varenne i jego następcy stworzyli kanon tzw. kuchni wysokiej haute cuisine. To kuchnia serwowana w restauracjach i drogich hotelach na eksluzywnej porcelanie. Dania są wyrafinowane, przygotowywane z najlepszych składników, podawane na najlepszej porcelanie, kryształach i sztućcach. W kuchni wysokiej znajdziemy żabie udka, ślimaki, homary i kraby, najlepsze ryby i trufle. Przeciwnym nurtem do haute cuisine jest powstała w XX wieku nowa kuchnia  nouvelle cuisine. To kuchnia nowoczesna, preferująca dania proste, przygotowywane szybko, wychodząca naprzeciw oczekiwaniom współczesnego konsumenta.

Niezależnie od podziału na kuchnię wysoką i nową, każdy region Francji szczyci się swoimi regionalnymi potrawami. Są one bardzo zróżnicowane. Wynika to z położenia geograficznego i pochodzenia zamieszkujących je ludzi.

Rejon zachodni i północno-zachodni

Ta część Francji, obejmuje regiony z dostępem do Atlantyku i Morza Północnego. Dlatego też królują tu potrawy z ryb i owoców morza. Normandia to wspaniałe przegrzebki i mule. Polecamy moules à la crème, czyli mule w białym winie ze śmietaną. W Bretanii zjemy homary i świeże ryby, a także popularne naleśniki, najczęściej na słodko. Nord-Pas-de-Calais to region gdzie mieszka sporo osób pochodzenia flamandzkiego. Stąd tutejsza kuchnia ma nieco inny charakter od typowo francuskiej. 

Z uwagi na klimat kontynentalny, zimy są chłodne. Dlatego też w rejonie zachodnim i północno-zachodnim często spotkamy dania rozgrzewające i energetyczne: zawiesiste zupy, gulasze, dania mięsne. 

Centrum

Il de France to region, w którym leży Paryż. Nie tylko stolica Francji, to także centrum sztuki kulinarnej i mody. Z uwagi na charakter tego miasta, trudno mówić o paryskiej kuchni. Znajdziemy tu bowiem nie tylko restauracje czy bary serwujące potrawy ze wszystkich regionów Francji, ale też dania kuchni światowych. Kolejnym regionem leżącym w centrum jest Burgundia. To kraina słynąca z czerwonego wina, wytwarzanego z winogron odmiany Pinot Noir. Czerwony burgund to nie tylko wino do picia, ale także dodatek do dań. Sławna wołowina po burgundzku boeuf bourguignon, ślimaki escargots de bourgogne czy coq au vin, czyli kogut w czerwonym winie to dania, które łączą się z Burgundią. Dla miłośników kuchni wiejskiej najlepszym regionem będzie Owernia. Kuchnia prosta, pełna serów, wędlin i mięs. 

Wschód i północny-wschód

Szampania i Alzacja to regiony winem stojące. Oczywiście wino musujące z Szampanii i wyborne alzackie rieslingi i muscaty. Kuchnia Alzacji będąca pod wpływem kuchni niemieckiej preferuje dania mięsne, wypełnione łyżkami do sosów na bazie piwa i wina. Często przygotowuje się dania na bazie kapusty kiszonej choucroute garnie. Lotaryngia słynie z quiche lorraine, czyli zapiekanki na bazie kruchego ciasta, z masą jajeczną i szynką. Region Rodan-Alpy to wyśmienite kiełbasy, sery i dania na ich bazie typu fondue.

Region południowy

W przeciwieństwie do wcześniej omawianych regionów, południowa część Francji (Prowansja, Langwedocja, Akwitania) to pełen słońca klimat śródziemnomorski. Uprawia się tu rośliny typowe dla całego basenu Morza Śródziemnego: oliwki, cytrusy, cukinie, bakłażany. Zioła i pachnące przyprawy są na wyciągnięcie ręki, a świeże ryby i owoce morza dominują w diecie mieszkańców południa. Prowansalski gulasz rybny bouillabaisse z ziołami i skórką pomarańczową, ratatouille potrawka warzywna to tylko sztandarowe przykłady wykorzystania darów natury w potrawach z południa Francji. Langwedocja to także szparagi i dziczyzna. 

O francuskiej kuchni napisano tomy książek, przepisów i analiz. I cały czas jest fascynująca i ciągle odkrywamy coś nowego. Francuskie podejście do jedzenia różni się od naszego. Wykorzystują wszystkie części warzyw i elementy zwierząt. Popularna zupa z natki marchewki czy kiełbasa z podrobów andouillette to potrawy, które u nas chyba nie zagoszczą. Może właśnie takie otwarte podejście do sztuki kulinarnej jest receptą na sukces?